Sanjar Ayrıldık Sevgilimle

Değer bilmeyen her kim varsa sırtı döndüm
Güvendikçe üzüldüm üzüldükçe doldu küllük
Onlar yalandı çünkü tek kalınca gördüm
Mevzu sevilmekti yoksa biz yalnız da yürürdük
Herkesin bir tutamlık noksanı var bende
Aşka güzel baktığımı var sayamam seninle
Elbet kötü kalpler hakettiğini yaşar
Şimdi ağla nasıl güldüysen zamanında benimle
Ağzımdaki cümle kurudu lakin
Değişmedi bir şey halen en sevdiğim renk haki
Çlümdür ani hayatta ney sahi
Zaten değiller mi hain onlar kaldılar mı baki
Bana hiç gülme şimdi ölsen dahi şöyle düşünmem
Sana hiç güller vermediğimi söylesen de üzülmem
Korktuğum ne varsa hayat beni onunla sınar
Rabbim sen kalbimi ondan uzak yerde onar
Yeniden yarala derin istersen karala beni
Ölsem de dönmem yeniden sevmem seni
Saçmalama dur artık değil senin yerin
Yanım bile benim kaldırdım cüzdanımdan resmini
Ve sana da gelir sıran varsa yaşatırlar
Yoksa kaybettiğin şerefinden yararlanır da kafanı duvarlara vurduğun o anlarda yokum ben
Bahsetmedim hiç kimseye olanlardan
Tanımaz oldum kimseyi bu beni fazla değiştirdi
Ne evimden taşındım ne numaramı değiştirdim
Acıya gülmek zordu bu beni geliştirdi
Anahtarı koydum başucuna lakin kiliti değiştirdim
Dünüme çizgi çektim yarına çok var
İçimdekini öldürdüm de dışıma saplanıyor oklar
Bu beni uyandırdı şoktan lakin herkes şokta
Sözler her ne kadar güzelse de hayatımız boktan
Artık kime varsam çokca sana bi o kadar noksan
İyi edersin bunu o boş kafana soksan
Sana da kolay lokma bi ben vardım oysa
Bütün mezarlara lanet olsun içlerinde yoksan
Geride kalamam eksik her şekilde tektim
Canımız Allaha teslim sana getirmicem tekmil
Zor da olsa bitti dehşetti beni yorma şeklin
Yaşattığını yaşattım ne de hoş ettim